Umowa o pracę

W ordynacji o podatku od towarów i usług charakteryzowane są 2 sposoby sprzedaży wysyłkowej, różniące się od siebie wyłącznie sposobem opodatkowania. Prawodawstwo przewiduje zatem możliwość sprzedaży wysyłkowej „z terytorium kraju” i „na terytorium kraju”. Wysyłki te są do siebie podobne, jedyna różnica polega na rodzaju oraz miejscu płatności podatku VAT, który może zostać opłacony na terytorium kraju, w którym znajduje się zbywający albo też na terenie kraju, gdzie znajduje się adresat.

Dla powstania jednej z dwóch napomnianych powyżej wysyłek, muszą zostać wypełnione 2 warunki:

• Sprzedawca musi być płatnikiem VATu, zarejestrowanym na terytorium Unii (w jednym z jej krajów),
• Kupujący nie musi być płatnikiem VATu, jednak powinien być osobą fizyczną. Jeżeli zaś osoba ta jest płatnikiem VAT, musi zaistnieć warunek, w którym nabywca rozlicza się jak z operacji wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (podatnik będzie zwolniony podmiotowo od takiego podatku)

Sprzedażą wysyłkową nie będą objęte:

• Towary słane przez pośrednika, który ma obowiązek płacenia podatku,
• Nowe środki transportu,
• Towary montowane lub instalowane

W sytuacji, kiedy do czynienia mamy z produktami, na które nałożona była akcyza, miejscem opodatkowania zostanie zawsze kraj przeznaczenia.

Sprzedaż wysyłkowa „na terenie kraju”

Z takim rodzajem wysyłki mamy do czynienia w sytuacji, gdy towar słany zostaje z terytorium jednego z krajów Unii Europejskiej do naszego państwa. Taką transakcję określa art. 2 pkt. 24 ustawy o podatku od towarów i usług. Towary, które w wyżej wymieniony sposób są zbywane, opodatkowane będą według naszego prawodawstwa, ale wyłącznie do określonego limitu sumy wszystkich transakcji – 35 tys. euro. Po przewyższeniu tego limitu, towar musi zostać opodatkowany na terenie kraju, gdzie siedzibę ma wysyłający.

Transakcja sprzedaży wysyłkowej „z terenu kraju”

Pod tym zagadnieniem kryje się sprzedaż towaru, słanego z terytorium Polski do innego państwa Wspólnoty. Podstawą prawną jest art. 2 pkt. 23 ustawy o podatku od towarów i usług. W tej sytuacji miejscem obłożenia podatkiem jest Polska. Jednak również i tu istnieje określony pułap wysokości sumy zbycia na terytorium danego państwa, powyżej którego produkty opodatkowywane są w innym miejscu. Pułapy te ustalane są odmiennie przez państwa wspólnoty, nie przewyższają jednak 100 tys. euro. Po przekroczeniu powyższej granicy, towar będzie opodatkowany według prawa podatkowego obowiązującego na terytorium państwa, do którego go wysłano.