Umowa o pracę

Kodeks Pracy jest głównym źródłem prawa pracy, które obowiązuje w naszym kraju. Dokument ten pochodzi z dnia 26.06.1974r. (wszedł w życie 1 stycznia 1975r.). Kodeks Pracy reguluje przede wszystkim obowiązek pracy, jaki zachodzi pomiędzy pracodawcą a zatrudnionym (ustanowienie, ciągłość oraz jego zakończenie), ale też:

• Ustala zasadnicze organy prawa,
• Przesądza o trybie korzystania z Kodeksu Cywilnego, jak też stosowania Kodeksu Pracy poza jego właściwym zakresem,
• Wyznacza zakres oraz sposób powstawania innych praw w obszarze prawa pracy,
• Kształtuje podstawowe normy prawa,
• Określa prawa a także obowiązki zatrudniających i pracowników, czas pracy, wypoczynek, ochronę pracy, bezpieczeństwo i higienę pracy, rozwiązuje konflikty ze stosunku pracy

Kodeks Pracy był niejednokrotnie nowelizowany, mimo to i tak niektóre zagadnienia związane ze świadczeniem pracy możemy odnaleźć w innych akrach prawnych. Są wśród nich:

• Ustawa o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy (Dz.U.02.112.980),
• Ustawa o organizacjach pracodawców (Dz.U.91.55.235),
• Ustawa o związkach zawodowych (Dz.U.01.79.854 ze zm.)

Oprócz Kodeksu Pracy, źródłami prawa pracy w Polsce są:

• Układy zbiorowe (regulaminy, statuty) tworzone między pracodawcami a związkami zawodowymi,
• Zarządzenia,
• Rozporządzenia

Do zasadniczych praw, które oddaje nam Kodeks Pracy należy przede wszystkim, prawo do posiadania swobodnie wybranej pracy, w której pracownik będzie posiadał zapewnione bezpieczeństwo i higienę, a również w której nie będzie czuł się szykanowany i obrażany. W myśl prawa, pracownik winien dostawać godziwe wynagrodzenie za swą pracę oraz móc korzystać z prawa do urlopu.

W ustawie zapisane jest także, że wszelkie umowy, regulaminy i statuty, które tworzone są podczas trwania stosunku pracy, nie mogą być mniej korzystne dla pracownika, aniżeli te zawarte w k.p..

Mini słowniczek

Pracodawca – osoba fizyczna, prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która zatrudnia pracowników, spełniając przy tym określone warunki społeczne i prawne

Pracownik – osoba fizyczna przyjęta do pracy na umowę o pracę, świadcząca wcześniej określone zadania powiązane z miejscem pracy, na jakim się znajduje

Stosunek pracy – specjalna więź prawna, jaka tworzy się pomiędzy zatrudniającym a zatrudnionym po wcześniejszym określeniu jej zasad

Zatrudnienie – fakt posiadania zatrudnienia przez pracownika lub w odwrotnym przypadku, fakt zatrudnienia pracownika

Umowa o pracę – swoisty rodzaj porozumienia pomiędzy zatrudnionym a zatrudniającym, na mocy którego zatrudniony zobowiązuje się wyświadczać określony rodzaj pracy na korzyść pracodawcy, a pracodawca wypłaca mu za to wynagrodzenie

Umowa zlecenie – rodzaj porozumienia, na mocy którego osoba fizyczna zgadza się płatnie lub bezpłatnie wykonywać pewną czynność prawną

Umowa o dzieło – rodzaj umowy, na zasadzie której osoba fizyczna zobowiązuje się do wykonania określonego w umowie „dzieła”, za które dostanie wynagrodzenie od zamawiającego