Umowa o pracę

Według art. 22 d. ust.2. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i stosownie art.16 d . ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, płatnik ma obowiązek prowadzenia rejestru środków trwałych. Elementy majątku umieszcza się w powyższej ewidencji najpóźniej w miesiącu przekazania ich do użytkowania. Późniejszy okres wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego.

Ustawodawca nie określił jedynego nakazanego przepisami wzorca rejestru środków trwałych. Tymczasem powinna ona zawierać informacje wymagane do wyliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych dla celów skarbowych. Warto pamiętać, że w odniesieniu do środków trwałych o niskiej wartości, tj. takich, których wartość początkowa nie przekracza 3500zł, płatnik może nie lokować ich w ewidencji środków trwałych, przy czym w tej sytuacji wydatki poniesione na ich kupno składają się na wartość osiągnięcia dochodów w miesiącu oddania ich do stosowania.

Wartość początkowa środka trwałego

Sposób ustalania wartości początkowej, na podstawie której środki trwałe ujmowane są w zestawieniu, jest różny w zależności od tego, w jaki sposóbnastąpiło kupno (art.22g. updof; art.16g. updop). I tak za wartość początkową uważa się w przypadku:
- otrzymania w postaci aportu wprowadzonego do spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej - określoną przez wspólników na dzień wniesienia cenę każdego z środków trwałych nie wyższą od ich wartości rynkowej z dnia wniesienia,
- zakupu - cenę nabycia, a w razie częściowo płatnego nabycia - cenę nabycia zwiększoną o wartość przychodu będącego różnicą między wartością rynkową z dnia nabycia zapłaconą ceną,
- nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób- wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa określa tę wartość w niższej wysokości,
- wyprodukowania we własnym zakresie - cena stworzenia,
- nabycia w związku z likwidacją osoby prawnej - określoną przez podatnika wartość każdego z środków trwałych nie wyższą od ich wartości rynkowej.

Jeżeli nie jest możliwe ustalanie wartości sprzedaży, należy określić w inny sposób jej wartość godziwą, czyli kwotę, za jaką dany składnik aktywów mógłby zostać wymieniony, a zobowiązanie rozliczone na warunkach transakcji rynkowej, pomiędzy zainteresowanymi i dobrze poinformowanymi, niepowiązanymi ze sobą stronami.

Cena nabycia

Za cenę nabycia uważa się – według art.22 g. ust.3 updof (art.16 g. ust.3 updof ) - cenę należną zbywcy powiększoną o koszty w związku z zakupem naliczone do dnia dostarczenia środka do używania: w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, pomniejszoną o podlegający odliczeniu podatek od towarów i usług (VAT nie podlegający odliczeniu zwiększa wartość początkową środka trwałego). W wypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od przywozu składników majątku.

W wypadku, gdy nie można wyznaczyć ceny nabycia przed dniem założenia ewidencji, wartość początkową tych środków przyjmuje się w wartości wynikającej z wyceny zrobionej przez płatnika, z wzięciem pod uwagę cen rynkowych środków trwałych z ostatniego miesiąca kalendarzowego roku poprzedzającego rok stworzenia rejestru.

Koszt wytworzenia

Natomiast za cenę wyprodukowania (art.22g. ust.4 updof / art.16g. ust.4 updof ) uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wyprodukowania rzeczowych elementów majątku, usług obcych, zapłat za prace wraz z pochodnymi i inne koszty dające się wliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Nie wlicza się tu wartości własnej pracy podatnika, jego współmałżonka i nastoletnich dzieci, kosztów podstawowych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia dostarczenia środka do używania. Jeżeli płatnik nie może wyznaczyć kosztu wyprodukowania. Wówczas, wartość początkową środków trwałych ustala się w wysokości określonej z uwzględnieniem cen rynkowych przez biegłego, powołanego przez podatnika.

Prawodawca przewidział też pewne ułatwienie dla płatników podatku dochodowego od osób fizycznych w przypadku budynków mieszkalnych lub lokali mieszkalnych wynajmowanych, wydzierżawianych albo używanych przez właściciela na cele prowadzonej przez niego działalności. W takim wypadku płatnik może przyjmować jako wartość początkową w każdym roku podatkowym wartość stanowiącą iloczyn metrów kwadratowych powierzchni użytkowej tego budynku lub lokalu przyjętej dla celów podatku od nieruchomości i ceny 988zł. W takim wypadku budynku/lokalu nie uwzględnia się w rejestrze środków trwałych. Pomimo tego, od tak sprecyzowanej wartości dokonuje się odpisów amortyzacyjnych przy zastosowaniu stawki rocznej 1,5% bez ograniczeń czasowych czasu amortyzacji!

Ulepszenie środka trwałego

Jeżeli dokonaliśmy udoskonalenia środka trwałego, jego wartość początkową powiększa się o sumę wydatków na ich zmodernizowanie w tym także na nabycie elementów składowych lub peryferyjnych, których pojedyncza kwota kupna przewyższa 3500 zł. Środki trwałe uważa się za zmodernizowane, gdy suma funduszy poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przewyższa 3 500 zł i koszty te wpływają na wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości początkowej, mierzonej np. okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością towarów i ceną ich eksploatacji.

Trwałe odłączenie części składowej od środka trwałego

W sytuacji trwałego odłączenia od konkretnego środka trwałego elementu składowego lub peryferyjnej ,wartość początkową tego środka zmniejsza się, od kolejnego miesiąca po odłączeniu, o różnicę między ceną nabycia (kosztem wytworzenia) oddzielonej części a przypadającą na nią, w czasie złączenia, sumą odpisów amortyzacyjnych wyliczoną przy zastosowaniu metody amortyzacji i stawki amortyzacyjnej używanej przy wyliczaniu odpisów amortyzacyjnych tego środka trwałego. Jeżeli odłączona część składowa zostanie następnie przyłączona do innego środka trwałego, w miesiącu połączenia powiększa się wartość początkową tego innego środka o w/w/wyżej wymienioną różnicę.

Z cyklu czy wiesz że? Nota odsetkowa Noty odsetkowe można wystawiać w sytuacji gdy kontrahent spóźni się z płatnością za rachunek. Wtedy mamy możliwość naliczyć odsetki ustawowe lub umowne.