Umowa o pracę

Zgodnie z istniejącymi przepisami zapisy w księdze muszą odzwierciedlać fakt dokonania wszelkich operacji gospodarczych tak jak wyglądały w rzeczywistości. Aby przedsiębiorca temu sprostał musi zgromadzić niezbędne dokumenty, będące potwierdzeniem przychodów i rozchodów. Dobrze byłoby przeanalizować sytuację, gdy nie ma dokumentu, który potwierdza nabycie artykułów handlowych, ponieważ podatnik ma firmę działającą w zakresie sprzedaży detalicznej towarów używanych , a swoje towary nabywa bezpłatnie z tzw. "wystawek" w Belgii. Podatnik musi opłacić koszt transportu tych artykułów z terytorium danego kraju do Polski, gdzie będzie je sprzedawał . Sposób pozyskiwania artykułów handlowych w opisanej powyżej działalności gospodarczej nie zdarza się często, to też obowiązujące obecnie przepisy rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów nie określają w sposób jasny procedur postępowania w tej sytuacji . Niewątpliwie właściciel firmy ma obowiązek odzwierciedlenia faktu dokonania wszystkich operacji gospodarczych w taki sposób w jaki rzeczywiście miały miejsce. Zgodnie z tym zapisem w księdze muszą być zawarte te towary, które nabyliśmy bezpłatnie a planujemy je sprzedawać . W kolumnie 6 księgi należy zanotować szczegółowe informacje, które dotyczą wszystkich zdarzeń gospodarczych z kolei w kolumnie 17 może pojawić się notatka o pochodzeniu artykułów. Przepisy prawne nie normują zupełnie zasad dokumentowania uzyskania artykułów ruchomych (towarów) porzuconych przez prawowitego posiadacza po to by wyzbyć się ich własności w miejscu do tego przeznaczonym. Własność ruchomej rzeczy niczyjej zdobywa się po przez wzięcie jej w posiadanie samoistne. Księga przychodów i rozchodów nie przewiduje dokumentacji , poprzez którą jesteśmy w stanie poświadczyć ten rodzaj zdarzenia. Najważniejsze by przedsiębiorca umieścił źródło kupna artykułu i udowodnił jego nabycie. Najwłaściwszym w tym momencie jest każdy "inny dowód", który świadczy o sposobie nabycia artykułów, miejsca ich pochodzenia oraz ich ilość (może to być raport napisany przez podatnika). Wiele zastrzeżeń wiąże się również z ujęciem tego typu kosztów poprzez dowód wewnętrzny, ponieważ przepisy rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów w paragrafie 14 ust. 2 wymieniają dokładnie przypadki, w których poniesione koszty uzyskania przychodów mogą być udokumentowane dowodami wewnętrznymi. Pośród nich nie ujęto omawianego zdarzenia gdy dochodzi do sprzedaży artykułów uzyskanych bezpłatnie a należy wspomnieć, że spis tych zdarzeń jest zamknięty. Biorąc pod uwagę oszacowanie wartości tych artykułów do celów remanentu, to zależna jest od stosowanej przez właściciela firmy rodzaju opodatkowania . Gdy jest płatnikiem VAT, to w związku z tym, że nie ma dokumentu stwierdzającego uzyskanie artykułów handlowych, nie zalicza się do osób mogących skorzystać ze zwolnienia z VAT przewidzianego dla towarów używanych. Zatem musi być objęty podatkiem o stawce, która odpowiada grupie do jakiej przynależy ten artykuł (np. 23%). Właściciele, którzy wybrali ryczałt od przychodów ewidencjonowanych jako formę opodatkowania - nie jest przewidziany dający się zastosować sposób ewidencjonowania uzyskanych towarów. Wynika to z formy opodatkowania, w której nie uwzględnia się kosztów prowadzonej działalności. Nie wyklucza to jednak potrzeby przechowywania dowodów kupna. Z uwagi na brak tego dowodu odpowiednim działaniem jest sporządzenie spisu tych przedmiotów do celów dowodowych. Sprzedawca musi wycenić towary handlowe według cen nabycia lub według cen rynkowych z dnia sporządzenia spisu, jeśli są one tańsze niż w chwili zakupu. W omawianej sytuacji będzie to wartość 0zł zwiększona o koszty, które ponieśliśmy w związku z nabyciem towaru, w szczególności z jego kosztem transportu, załadunku i wyładunku oraz ewentualnego ubezpieczenia w drodze.